တစ္ေန ့ေန ့....

အမ်ားအတြက္ေတာ့ မနက္ခင္းဆိုတာ မဂၤလာရွိတဲ့ အရာပါ
ငါ့အတြက္ေတာ့ မနက္ေရာက္လာမွာေၾကာက္တယ္
အိပ္လို ့မေပ်ာ္တဲ့ အိပ္မက္ဆိုးေတြနဲ ့ညကိုအထီးက်န္စြာေက်ာ္ျဖတ္ျပီး
ႏိုးထလာတိုင္း မင္းအေၾကာင္းပဲေခါင္းထဲေရာက္လာတယ္
အဆင္မေျပတဲ့အခ်စ္ကိုစဥ္းစားမိတိုင္း
တစ္ေန ့တာကိုရင္ဆိုင္ဖို ့အင္အားေတြမရွိေတာ့ဘူးေလ
ငါဟာေပ်ာ့ညံ့သူတစ္ေယာက္မဟုတ္ခဲ့တာေတာ့ မင္းလဲအသိပါပဲ
ဒါေပမဲ့ေပါ့..အခ်စ္ကအရာအားလံုးကိုေျပာင္းလဲျပစ္ခဲ့ျပီေလ
မင္းကိုဘယ္တုန္းကစခ်စ္မိလဲ? ငါ့ကုိယ္ငါေတာင္မသိခဲ့ပါဘူး
မင္းကိုဘယ္ေတာ့လက္လႊတ္ရမလဲ ဒါလဲငါမသိဘူး
မသိတဲ့အနာဂတ္အတြက္အေၾကာက္တရားက ၾကီးစုိးေနတယ္
တစ္ခ်ိန္ကေတာ့အခ်စ္ေၾကာင့္က်ရွံဳးရသူေတြကို ကဲ့ရဲ့ခဲ့တာ ငါကိုယ္တိုင္ပါပဲ
ဒီတုန္းက အခ်စ္ကို မေတြ ့ဖူးေသးပဲေလ
ခုေတာ့ငါကိုယ္တိုင္ဒီစာရင္းမွာ ထိပ္ဆံုးကပါခဲ့ျပီ
မိုးျပိဳမွာေၾကာက္တဲ့ယုန္ကေလးက အေျချမစ္မရွိတဲ့စကားကိုယံုျပီး
ထန္းလက္ေျခာက္ေၾကြတာကိုေတာင္ မိုးျပိဳတယ္ထင္ေနခဲ့တာပါ
ငါကေတာ့ တစ္ေန ့ေန ့ကိုယ့္ရဲ့ေကာင္းကင္ျပိဳမယ္မွန္းေသခ်ာသိေနတယ္ေလ
ဒီသတင္းေပးသူက ငါ့ရဲ့ေကာင္းကင္ မင္းကိုယ္တိုင္ျဖစ္ေနတာကိုး
ဒီေလာက္ေသခ်ာတာရွိအံုးမလားေနာ္
တကယ္တမ္းမိုးေကာင္းကင္ၾကီးျပိဳဆင္းလာမယ္ဆိုရင္ေတာင္
မင္းရဲ့ရင္ခြင္ကိုအကာကြယ္ျပဳရင္း လံုျခံဳတယ္ထင္ေနမိမွာပါ
ခုေတာ့ျပိဳဆင္းမဲ့ေကာင္းကင္ကမင္းကို္ယ္တိုင္ေပးထားတဲ့ မင္းရင္ခြင္မွာခိုလံွဳခြင့္ေလ
မေ၀းေတာ့တဲ့အနာဂတ္အတြက္ၾကိဳတင္ျပင္ဆင္ဖို ့အင္အားလဲမရွိေတာ့ပါဘူး
မနက္ခင္းတိုင္းကို ခါးသီးစြာေက်ာ္ျဖတ္ရင္း
ေန ့ရက္တိုင္းကိုမုန္းတီးစြာရင္ဆိုင္ရင္းနဲ ့
တစ္ေန ့ေန ့ဆိုတာကိုေရာက္လာမွာေၾကာက္တယ္။

chocolate blog မွေကာက္ႏုတ္ထားပါသည္။