တစ္ခ်ိန္က.......ကြ်န္ေတာ္

တစ္ခ်ိန္က…….
ကြ်န္ေတာ္ဆုိတဲ႔ေကာင္ေလးက….”အခ်စ္”ကုိ
ဘာမွန္းမသိေသးခင္
ကံၾကမၼာရဲ့ ဖန္ဆင္းမႈေအာက္
ခ်စ္စရာေကာင္းတဲ့ ဖန္ဆင္းရွင္ေလ
ႏွလုံးသားထဲ တုိးေ၀ွ ့ေရာက္ရွိလာခဲ့ေပါ့……..။

သူႏွင့္စေတြ႔ခ်ိန္က…
ေဆာင္းမနက္ခင္းရဲ႕….ေန႔တစ္ေန႔
သူမရဲ႕
ျဖ ူစင္တဲ့ မ်က္၀န္း….
ဟန္ေဆာင္ျခင္းကင္းတဲ့ အျပဳံး…
သိမ္ေမြ ႔ဖြယ္ေကာင္းတဲ့ ဟန္မႈရာ…က
အိပ္ေပ်ာ္ေနတဲ့ကြ်န္ေတာ္ႏွလုံးသားကုိ
လန္႔ႏုိးေစခဲ့တယ္ေလ။

ျမတ္ႏူိးဖြယ္မ်ားစြာ….
ပုိင္ဆုိင္တဲ့…သူကုိ
ကြ်န္ေတာ္ႏွလုံးသားရဲ႕ ေတာင္းဆုိမႈေၾကာင့္
“ခ်စ္တယ္” ဆုိတဲ့ စကား
ဖြင့္အန္ခ့ဲ တာေပါ့……။

ေလာကၾကီးက
ကြယ္ေပ်ာက္လုမတတ္ ျဖစ္ေနတဲ့
ေနမင္းရဲ႕ ေနာက္ဆုံးထြက္သက္မွာ
“ခ်စ္တယ္”ဆုိတဲ့ ႏူးညံ့သိမ္းေမြ ့
စကားသံကုိ…သူမက
လက္ေဆာင္ေပးခဲ့တယ္ေလ….။

အဲဒီခ်ိန္က…စ
ကြ်န္ေတာ္ႏွင့္သူ
ခ်စ္စကားေလးေတြ ဖဲြ႔ႏြဲ႔
ႏွလုံးသားခ်င္းဖလွယ္
ကတိစကားေတြ သီကုံး
ယုံၾကည္မႈ…နားလည္မႈ အျပည့္နဲ ့
ခ်စ္ခဲ့ၾကတာေပါ့……..။

သူနဲ႔ေတြ႔ခဲ့ခ်ိန္က
အလြမ္းဆုိတာ ဘာမွန္းမသိ….?
ယံုၾကည္မႈကုိ နားလည္မႈနဲ႔ ဖလွယ္
အခ်စ္ကုိ ဦးစားေပး
အရမ္းကုိ ေပ်ာ္စရာေကာင္းတဲ့
ကြ်န္ေတာ္ရဲ့
ဟုိအရင္…တစ္ခ်ိန္ကေပါ့

လြမ္းတတ္သူ